Eskişehir mutfağında hamur işleri yalnızca günlük beslenmenin değil, aynı zamanda kuşaklar boyunca aktarılan yerel mutfak bilgisinin de önemli taşıyıcıları arasında yer alır. Bu geleneğin öne çıkan örneklerinden biri olan haşhaşlı çörek, kentte özellikle ev mutfağı, mahalle fırınları ve kahvaltı kültürüyle özdeşleşmiş geleneksel lezzetlerden biridir. Bazı yerel kullanımlarda cevizli haşhaşlı çörek, haşhaşlı bükme veya yalnızca haşhaşlı olarak da anılır.

Eskişehir haşhaşlı çöreğinin temel malzemelerini un, maya, su veya süt, yağ ve ezilmiş haşhaş oluşturur. Birçok geleneksel tarifte iç harca ceviz de eklenir. İnce açılan hamurun içerisine haşhaşlı karışım sürülür; ardından katlanarak, rulo haline getirilerek ya da kendi yöresel biçimine göre şekillendirilerek fırında pişirilir. Sonuçta dış yüzeyi hafif çıtır, iç dokusu ise yumuşak ve aromatik bir yapı kazanır.

Haşhaşlı çörek çoğunlukla kahvaltılarda, çay saatlerinde ve gün içinde atıştırmalık olarak tüketilir. Geleneksel sofralarda beyaz peynir, çay veya ayranla birlikte sunulması yaygındır. Uzun süre tazeliğini koruyabilmesi ve doyurucu yapısı nedeniyle geçmişte yolculuklarda ve misafir ağırlamalarında da tercih edilen ürünlerden biri olmuştur.

Etnografik açıdan haşhaşlı çörek, Eskişehir’in tarımsal üretimi ile ev mutfağı pratiğinin birleştiği bir örnektir. Gastronomik açıdan ise yerel damak alışkanlığını yansıtan, gösterişli olmadan karakter oluşturan ve gündelik yaşamın içinde güçlü bir yere sahip geleneksel lezzetlerden biri olarak öne çıkar. Günümüzde kentteki fırınlar, pastaneler ve geleneksel hamur işi üreticileri aracılığıyla yaşamaya devam etmektedir.