Eskişehir mutfağı abartıdan uzak ama karakterlidir. Bu şehirde lezzet, sadece karın doyurmak için değil, gündelik yaşamın doğal bir parçası olarak tüketilir. Eskişehir ve gastronomi denince akla ilk gelen elbette Çibörektir. Tatar mutfağına ait bu lezzet, sadece bir yemek değil, adeta bir şehir simgesidir. Hemen hazırlanıp sıcak sıcak tüketilmesi nedeniyle, her Eskişehirlinin mutlaka yolu çarşıdaki çibörekçilerden geçer.
Yerel fırınlardan alınan Eskişehir simidi ise şehrin kendine has ritüellerindendir. Kulaklarınızda mutlaka şu cümle çınlar: “Eskişehir unundan, Kalabak suyundan… Yeni çıktı fırından Eskişehir simidi!” Bunun yanında, haşhaşlı cevizli ekmek; kokusu, lezzeti ve doyuruculuğuyla daha önce tadılmamış bir deneyim sunar.
Kış aylarının vazgeçilmezi olan Eskişehir bozası, eskiden kapılara kadar gelen bir lezzetken bugün yılın her mevsimi şehir merkezinde birçok noktada bulunur. Tadılmadan eve dönülmez. Tatar mutfağının izlerini taşıyan bir diğer önemli lezzet ise Balaban Köftesidir. İskender’in köfte versiyonu olarak tanımlanabilecek bu yemek; sorpalı yani sulu, yağlı ve etlidir. Eskişehir halkı tarafından sevilir ve yüksek marka değerine sahip bir yerel lezzet olarak öne çıkar.
Eskişehir, farklı alt kültürlere ev sahipliği yapan bir şehir olduğu için mutfak kültürü de oldukça zengindir. Sivrihisar ilçesine özgü tatlar, Eskişehir halkı tarafından benimsenmiş; merkezde ve özellikle Odunpazarı bölgesinde bu lezzetlerin peşine düşüldüğünü görmek mümkündür.
Eskişehirliler geleneksel tüketim alışkanlıklarını yıllardır sürdürür. Şehir merkezinde yürüyüşe çıkan biri, bir sifon limonata, sıkma meyve suyu ya da turşu suyu içmeden yoluna devam etmez. Muhallebiciye uğrayıp muhallebisini ayakta değil, kendine vakit ayırarak tüketir. Yeni nesil kahveciler ve yaşam alanları ise gastronomi meraklıları için güçlü bir deneyim sunar.
Bunun yanı sıra, yıllardır hizmet veren sıcak sular çevresindeki dükkânlarda ve Taşbaşı bölgesinde; Met Helvasından kuru yemişe, Talkan Kurabiyesinden Nuga Helvasına kadar pek çok lezzet eve götürülmek üzere alınır. Özellikle meşhur helvacıların önünde uzun kuyruklar görmek son derece doğaldır.
Eskişehirli gibi gezersen, lezzeti vitrinlerde değil, mahalle aralarında bulursun. Bu tüketim alışkanlığı da nesilden nesile aktarılarak şehrin kültürel belleğini canlı tutar.
