Eskişehir mutfağının en karakteristik çorbalarından biri olan Sorpa Çorbası, kente yerleşen Kırım Tatar topluluklarının mutfak mirasıyla günümüze ulaşan geleneksel lezzetlerden biridir. Bazı kullanımlarda Kuzu Sorpa, Sorpa veya Tatar Sorpası olarak da anılır. Günümüzde Eskişehir ile güçlü biçimde özdeşleşmiş olsa da kökeni Kırım Tatar mutfak kültürüne dayanır.

Sorpa Çorbasının temel bileşenlerini kuzu eti, et suyu, yoğurt, un, yumurta, taze nane, taze soğan ve tereyağlı sos oluşturur. Geleneksel hazırlıkta kuzu eti uzun süre pişirilerek yoğun aromalı bir et suyu elde edilir. Ayrı hazırlanan yoğurt terbiyesi kontrollü biçimde çorbaya eklenir; son aşamada taze nane ve bölgesel damak tercihine göre aromatik dokunuşlarla tamamlanır. Ortaya çıkan sonuç, et suyunun yoğunluğunu yoğurdun dengeli yapısıyla birleştiren yumuşak içimli bir çorbadır.

Sorpayı benzer terbiyeli çorbalardan ayıran en belirgin özellik, kuzu etinin baskın ama ağırlaşmayan karakteri ile taze otların oluşturduğu ferah dengedir. Görünüm olarak bazı yoğurtlu çorbaları hatırlatsa da et yoğunluğu ve aromatik yapısıyla farklılaşır.

Sorpa Çorbası çoğunlukla sıcak tüketilir ve tek başına doyurucu bir öğün niteliği taşıyabilir. Geleneksel Tatar kültüründe yalnızca günlük beslenmenin değil, mevsimsel geçişlerin ve toplu buluşmaların da parçası olarak değerlendirilir. Bazı anlatımlarda özellikle baharın gelişiyle ilişkilendirilen sofralarda hazırlandığı aktarılır.

Etnografik açıdan Sorpa Çorbası, Kırım’dan Anadolu’ya taşınan mutfak bilgisinin yaşayan örneklerinden biridir. Gastronomik açıdan ise Eskişehir’in göçle şekillenen mutfak kimliğini görünür kılan; sade malzemelerle derinlik oluşturan, kuşaktan kuşağa aktarılan yerel lezzetler arasında yer alır.