Eskişehir Valilik Binası, kentin Cumhuriyet döneminde şekillenen idari merkezinin en güçlü temsilcilerinden biri olarak öne çıkar. 1940’lı yıllarda gerçekleştirilen planlama çalışmalarıyla birlikte Hükümet Konağı; Adliye Binası ve Merkez Bankası ile birlikte “Vilayet Meydanı” çevresinde konumlandırılarak kentin modern yönetim odağını oluşturmuştur.

1948 yılında Mimar Bedri Uçar tarafından inşa edilen yapı, mimari özellikleri bakımından II. Ulusal Mimarlık Akımı’nın etkilerini yansıtır. Bu döneme özgü sade kütle anlayışı, simetrik düzen ve anıtsal fakat abartısız cephe dili, devlet otoritesini temsil eden güçlü fakat ölçülü bir mimari ifade ortaya koyar. Erken Cumhuriyet’in rasyonel, devlet merkezli ve kamusal mekan üretimini önceleyen yaklaşımı, bu yapıda açık biçimde okunur.

Simge yapı niteliği, yalnızca mimarisinden değil; kent içindeki konumundan da kaynaklanır. Geleneksel Odunpazarı dokusu ile gelişen modern şehir arasında kurulan idari ve mekansal bağın merkezinde yer alması, Valilik Binası’nı Eskişehir’in modernleşme sürecinin görünür bir ifadesi haline getirir. Bu yönüyle yapı, hem Cumhuriyet ideolojisinin mekansal karşılığı hem de kentsel belleğin sürekliliğini sağlayan başlıca referans noktalarından biridir.