Eskişehir mutfağını biçimlendiren en güçlü kültürel katmanlardan biri Kırım Tatar mutfak geleneğidir. Bu mirasın öne çıkan ve günlük tüketimin ötesinde simgesel anlamlar da taşıyan yemeklerinden biri Göbetedir. Farklı kaynaklarda Köbete, Göbede, Göbede Böreği veya Tatar Böreği adlarıyla da anılan bu yemek, Kırım Tatar topluluklarının göçle birlikte Anadolu’ya taşıdığı köklü hamur işi geleneklerinden biridir.

Göbete; temel olarak katmanlı hamur ile hazırlanan, iç harcı bölgesel ve ailevi tariflere göre değişebilen fırın böreği niteliğinde bir yemektir. Geleneksel uygulamalarda iç harçta tavuk eti, pirinç, soğan ve baharatlar öne çıkarken; bazı tariflerde patates, kıyma veya farklı iç malzemeler de kullanılabilir. Hazırlık sürecinde hamur açılarak tepsiye yerleştirilir, katmanlar halinde iç malzeme eklenir ve üzeri kapatılarak fırında kızarıncaya kadar pişirilir. Bazı geleneksel uygulamalarda buhar çıkışı için üst yüzeyde küçük bir açıklık bırakılması, göbetenin ayırt edici özelliklerinden biri olarak kabul edilir.

Göbete genellikle ana öğün olarak tüketilir; yanında ayran, çay veya et suyuyla hazırlanan eşlikçiler tercih edilebilir. Ancak bu yemek yalnızca sofralık bir ürün değil, aynı zamanda toplumsal birlikteliğin de bir parçasıdır. Kırım Tatar kültüründe doğumdan düğüne, kutlamalardan mevsimsel buluşmalara kadar pek çok özel günde hazırlanması, göbeteye güçlü bir etnografik değer kazandırmıştır.

Eskişehir’de bugün de Kırım Tatar mutfak geleneğini sürdüren ailelerde, özel gün sofralarında ve geleneksel mutfak pratiğini yaşatan bazı işletmelerde göbeteye rastlamak mümkündür. Gastronomik açıdan değerlendirildiğinde ise göbete; göç, kültürel süreklilik ve ortak sofra anlayışını bir araya getiren, Eskişehir’in çok katmanlı mutfak kimliğini görünür kılan özgün lezzetlerden biridir.