Eskişehir’in Sivrihisar ilçesinde yer alan Ulu Camii, Anadolu Selçuklu döneminin ahşap direkli cami geleneğini en iyi yansıtan simge yapılardan biridir. XIII. yüzyıla tarihlenen yapı, çok sütunlu plan şeması ve geniş iç mekan kurgusuyla dikkat çeker. 

Caminin en belirgin mimari özelliği, tavanı taşıyan çok sayıdaki ahşap direk sistemidir. Bu direkler, geniş açıklığı bölerek mekana ritmik bir düzen kazandırırken, aynı zamanda yapının strüktürel dayanıklılığını sağlar. Düz ahşap tavan örtüsü ve sade kütle kompozisyonu, Selçuklu dönemi cami mimarisinde işlevselliğin ön planda tutulduğunu açıkça gösterir.

Taş duvar örgüsü ile ahşap taşıyıcı sistemin birlikte kullanıldığı yapı, malzeme çeşitliliği açısından da dikkat çekicidir. İç mekanda yer alan kalem işi süslemeler ve ahşap elemanlardaki işçilik, yapıya estetik bir derinlik kazandırır.

Sivrihisar Ulu Camii, plan düzeni, taşıyıcı sistemi ve özgün mimari karakteriyle Anadolu’daki erken dönem cami mimarisinin en önemli örneklerinden biri olarak, Eskişehir’in simge yapıları arasında ayrıcalıklı bir konumda yer almaktadır.